Você não é o luar Você não trabalha feito uma estrela Eu não sou as estrelas Eu não sou um anjo Eu não sou você Você não é o sol nâo eu nâo a lua e as estrelas Nâo eu nâo sou a Amelia sou é um poeta uma poetisa um anjo uma flor Eu preciso encontrar a luz do sol Eu preciso de uma nuvem para me levar até ele onde está minha estrela meu jardim é aqui onde existe muitas nuvens aqui eu tenho uma estrela aqui eu tenho o calor do sol e o luar   Meu anjo onde está o deserto e o sol que cai nas flores feito o orvalho  aqui é onde está seu coração  aqui é onde está seu olhar e minha fé que um dia viveremos eternamente feito o sol e o luar sol puro que molha as flores com seu orvalho de anjo puro que molha as flores com seu calor  o calor que somente existe em tuas asas anjo de onde você é   Você é destas poesias ouço os teus soluços entre as flores tudo o que você faz é magicamente lindo  feito as estrelas dos céus a minha juventude magica seus olhos serenos feito a neblina  doces feito as águas do rio e o canto dos pássaros Para o luar sempre irei junto com você meu anjo em tuas asas magicamente seguirei voando Para o sol sempre irei junto com você meu anjo em tuas asas magicamente seguirei voando Meu coraçâo minha poesia gosto de você quando estas brilhando feito uma dinvindade nas nuvens minha estrela

Vi ne estas la lunlumo Vi ne laboras kiel stelo Mi ne estas la steloj. Mi ne estas anĝelo Mi ne estas vi Vi ne estas la suno, ne mi, ne la luno kaj la steloj. Ne, mi ne estas Amelia, mi estas poeto, poeto, anĝelo, floro. Mi bezonas trovi sunbrilon Mi bezonas nubon por porti min tien, kie mia stelo estas Mia ĝardeno estas ĉi tie kie estas multaj nuboj ĉi tie Mi havas stelon ĉi tie Mi havas la varmon de la suno kaj la lunlumo Mia anĝelo, kie la dezerto estas, kaj la suno falanta sur la florojn faris la roson Ĉi tie estas via koro. jen via rigardo kaj mia fido estas, ke iam ni vivos eterne faros la sunon kaj la lunlumon puran sunon akvumante la florojn per sia anĝela roso pura kiu akvumas la florojn kun via varmego la varmego kiu nur ekzistas en via flugilo anĝelo de kie vi estas Vi estas el ĉi tiuj poemoj Mi aŭdas viajn plorojn inter la floroj ĉio, kion vi faras estas magie bela, faris la stelojn de la ĉielo al mia junulara magio liaj serenaj okuloj faris la nebulon dolĉa fari la akvon de la rivero kaj la kanto de la birdoj. Por la lunlumo mi ĉiam iros kun vi mia anĝelo sur viajn flugilojn magie Mi sekvos flugi Al la suno mi ĉiam iros kun vi mia anĝelo magie Mi daŭre flugos Mia koro mia poezio Mi ŝatas vin kiam vi brilas kiel centono en la nuboj mia stelo
Vi ne estas la lunlumo Vi ne laboras kiel stelo Mi ne estas la steloj. Mi ne estas anĝelo Mi ne estas vi Vi ne estas la suno, ne mi, ne la luno kaj la steloj. Ne, mi ne estas Amelia, mi estas poeto, poeto, anĝelo, floro. Mi bezonas trovi sunbrilon Mi bezonas nubon por porti min tien, kie mia stelo estas Mia ĝardeno estas ĉi tie kie estas multaj nuboj ĉi tie Mi havas stelon ĉi tie Mi havas la varmon de la suno kaj la lunlumo Mia anĝelo, kie la dezerto estas, kaj la suno falanta sur la florojn faris la roson Ĉi tie estas via koro. jen via rigardo kaj mia fido estas, ke iam ni vivos eterne faros la sunon kaj la lunlumon puran sunon akvumante la florojn per sia anĝela roso pura kiu akvumas la florojn kun via varmego la varmego kiu nur ekzistas en via flugilo anĝelo de kie vi estas Vi estas el ĉi tiuj poemoj Mi aŭdas viajn plorojn inter la floroj ĉio, kion vi faras estas magie bela, faris la stelojn de la ĉielo al mia junulara magio liaj serenaj okuloj faris la nebulon dolĉa fari la akvon de la rivero kaj la kanto de la birdoj. Por la lunlumo mi ĉiam iros kun vi mia anĝelo sur viajn flugilojn magie Mi sekvos flugi Al la suno mi ĉiam iros kun vi mia anĝelo magie Mi daŭre flugos Mia koro mia poezio Mi ŝatas vin kiam vi brilas kiel centono en la nuboj mia stelo